913. həyatımda hər bir kiçik periodun bitdiyini hiss etdiyim an var, hiss edirəm ki aha bundan sonra nəsə dəyişməliyəm daha belə davam etməyəcəm. Bu gecə həyatımın ən produktiv, tənha və fiziki çətin periodunun bitdiyi andir. Məsələ budu ki əvvəllər necə yaşamağa davam edəcəm deyə bir fikrim vardı, indi o da yoxdu. Boşluqdayam yenə, ağrı var yorğunluq var və hələdə daxuya problemlərim var. Nə qədər çalışsam da yenə 0 dayam, tam olaraq kimlərə niyə kömək etdim niyə öz problemlərimə vaxt ayırmadım bilmirəm. Sanki bir s**ilmiş güc mane olur mənə, nəyi try eləsəm əlimdə qalır, əminliyimi sarsıldır bu artıq öz beynimdən şübhə edirəm, osdurax osdurax adamlar da daima öz expert mneniyasiyla gəəlir məsləhət verməyə. Artıq spor eləmək, nəyisə izzah etmək, başa salmaq, soruşmaq, məsləhət almaq mənə işgəncə kimi gəlir. "Niyə beləsən" sualından bezmişəm, bir nəfər "gəl əlindən tutum, nəyə ehtiyacın var" demir. Hamı ancaq nəsə problem olduğunu görür və düşünür ki mən və ətrafımdakı hamı kordu, axmaqdı ya da nəm birkletkalıyam yəqin. Bezmişəm qısası, bu ölkədə arzularım üçün etdiyim mücadilənin birinci sezonuna qayıtdım yenə